من امشب چون مترسک ها ** کنار کاج پیر کوچه ی میعاد ** ز رفتن، باز می مانم ** و آنگه، آن ترنم های گرم آشنایی را ** که بس شب های مهتابی ** کنار کاج پیر کوچه ی میعاد ** برایم باز می خواندی ** به گوش کاج فرتوت خزان دیده ** من امشب باز می خوانم ** و تو، آنگه ز پیچ کوچه ی خاموش می آیی ** ولی، افسوس و صد افسوس ** که در آن سوی کاج کوچه ی میعاد ** ز رفتن، باز می مانی ** و آن زیبا ترنم های گرم آشنایی را ** به گوش دیگری، آرام می خوانی ** و من، این سوی کاج پیر فرتوت خزان دیده ** به تندی اشک می ریزم (( محمد رضا عبدالملکیان ))