من مورچه ای را مسخره می کردم که سال ها عاشق یک تفاله چایی بود... خودم را فراموش کردم که زمانی عاشق آشغالی بودم که فکر می کردم آدم است

میدونی "هومن" من تا حالا عاشق کسی نبودم... اما عاشق ِ هیچکس بودم خواننده نه ها!! چطور بگم همیشه عاشقم... و این بد دردی ِ... عاشق ِ هیچکس...!

روحیه ات اینجوریه ... دست تو نیست که !

دقیقا... روحیه ام مریض ِ افسردم

یعنی هرکی احساس عاشقی می کنه افسرده است ؟!

نه! اما آخه من عاشق نیستم! من زمزمه های ِ عاشقونه میکنم... امیدورام درک کنی

تاحالا اسیر شدی؟!

اسیر؟! گرفتار؟
من مشکلم یه چیز ِ :همیشه نگاه ِ تو رو به سوی ِ کسی است که نگاهش به سوی ِ دیگریست... این یه توالی ِ.... شاید یکی از من خوشش بیاد اما من ازش خوشم نیاد و من از یکی خوشم بیاد که اون از یکی دیگه خوشش بیاد.. در نتیجه من احساسمُ سرکوب میکنم...

سرکوب بچه ی بدیه !

: )

پدر مارم همین بچه در آورد !

بله؟جانم؟

منظور از بچه ؛همین سرکوب دیگه !

چرا متوجه شدم.... شمام توو کار ِ سرکوبی

نه بابا سرکوب توو کار ماست ! همون قضیه که اولش تعریف کردی .. اینکه تو یکی و دوس داری اون یکی دیگه رو .. اون سرمون اومده ..

اوهوم...

دیگه اینجوریاست! هرکس به طریقی !