از کرامات شیخ ما اینست/ شیره را خورد و گفت شیرین است (شعر زیبای هالو «دیدگاه»)

با دوتا گوشم شنیدم شیخ شهر
روز جمعه بر فراز منبری
شیره ها را خورد و حکمت در نمود
گفت ای شیره، سراپا شکری!
بعد از آن فرمود این طوفان و سیل
در اروپای به این پهناوری
هست از بی بند و باری زنان
بی حجابی، لخت و عوری، دلبری!
گفتم ای شیخ اجل، صد آفرین
بر چنین کشف صغیر الباوری
مانده ام انگشت بر لب، از کجا؟
کرده ای این کشف، خیلی محشری!
این چنین کشف هواپلتیک را
ثبت باید کرد، ثبت محضری
تازه فهمیدم شقیقه با گوزن
ربط دارد در بلاد کافری!!!
تخم کفتر خورده ای ای ناقلا؟
کین چنین افکار را می پروری
من گمانم وحی بر تو می شود
مرگ من، جون قلی، پیغمبری؟
پس اگر نه این همه اسرار را
از کجای خویش در می آوری؟!
من شنیده بودم این حرف ظریف
هر کجا جنگ است در هر کشوری
پای یک زن در میان باشد، ولی
نه امور جوی و بالاسری!
این اگر می باشد استدلال تو
بهتر از هر کس خودت مستحضری
خشکسالی در بلاد مسلمین
از گناه چادر است و روسری
رودها خشک و درختان زردرو
مرد گاو مش حسن از لاغری
تا ببارد برف و باران از هوا
در هوای سرد ماه آذری
امر کن زن ها کمی شل تر کنند
روسری را، این وری یا آن وری
تا مگر باران ببارد بر زمین
محض ابروی زری، خال پری!
بعد از آن درویش کن چشم خودت
یا نگاهش کن به چشم خواهری
تا که دیدی سیل جاری شد بگو
بس کنند آن عشوه و عشوه گری
روی خود محکم بگیرند آن چنان
کآسمان واماند از سیل آوری
گرچه با این حرف ها شیخ کبیر
آبروی شیخ ها را می بری
لیک ممنونم برای طنز ما
دم به دم مضمون نو می پروری
حال می فهمم چرا اشعار من
هر کجا دارد هزاران مشتری
شیخ اگر کفر است آنچه گفته ام
"کفر ماها را تو در می آوری"
خر تصور کرده ای این قوم را؟
یا که خود بل نسبت خرها خری
گر شود سوراخ سقف آسمان
این چنین باید بگیری پنچری؟!
بنده می پنداشتم هالو منم
تو که از هر هالویی هالوتری