دنبالر در حالت آرشیو است. امکان ورود یا ارسال وجود ندارد. برای دریافت پشتیبان به backup.donbaler.net مراجعه کنید. تماس: [email protected]

حین دویدن به خود می گویم: به رودخانه فکر کن، به ابرها. ولی واقعیت آن است که به هیچ چیز فکر نمی کنم. تنها کاری که می کنم، دویدن در آن خلا مطبوع و ساخته خود، با آن سکوت اندوه گنانه است. چه با شکوه است آن. دیگران هر چه می خواهند، بگویند، اهمیتی ندارد.

1389/11/18 - 09:04
بدون دیدگاه

لایک

(3 کاربر)

پیگیری‌کنندگان دیدگاه

(مشاهده)