بیراهه ها به مقصد خود ساده می‌رسند ... اما مسیر جاده، به بن بست می‌رود

گاهی مسیر جاده به بن بست می‌رود
گاهی تمام حادثه از دست می‌رود

گاهی همان کسی که دم از عقل می زند
در راهِ هوشیاری خود مست می‌رود

گاهی غریبه ای که به سختی به دل نشست
وقتی که قلبِ خون شده بشکست می‌رود

اول اگر چه با سخن از عشق آمده
آخر خلاف آنچه که گفته ست می‌رود

گاهی کسی نشسته که غوغا به پا کند
وقتی غبارِ معرکه بنشست می‌رود

اینجا کسی برایِ خودش حکم می دهد
آن دیگری همیشه به پیوست می‌رود

وای از غرورِ تازه به دوران رسیده ای
وقتی میانِ طایفه ای پست می رود

هرچند مضحک است و پر از خنده های تلخ
بر ما هر آنچه لایقمان هست می‌رود

این لحظه ها که قیمتِ قدِ کمان ِ ماست
تیری ست بی نشانه که از شصت می‌رود

بیراهه ها به مقصد ِ خود ساده می رسند
اما مسیرِ جاده به بن بست می‌رود