دنبالر در حالت آرشیو است. امکان ورود یا ارسال وجود ندارد. برای دریافت پشتیبان به backup.donbaler.net مراجعه کنید. تماس: [email protected]

روزگاری من و تو عاشق هم بودیم در شبی مهتابی تو برایم خواندی: نازنینم، عشقم، تکیه کن بر دستام و دگر هیچ مخور غم بی تکیه گهی که منم تکیه گهت و بدان ای گل من که پناهت مردی است که مثال کوه است و چه آسان من خام باورت می کردم و نمی دانستم تکیه کردن بر عشق تکیه بر قامت سست باد است

1389/08/19 - 05:15 در تنهایی من
بدون دیدگاه

پیگیری‌کنندگان دیدگاه

(مشاهده)