دوباره دلم واسه غربت چشمات تنگه، دوباره این دل دیوونه واست دلتنگه، وقت از تو خوندن ستاره ی ترانه هام، اسم تو برای من قشنگ ترین آهنگه، بی تو یک پرنده ی اسیر بی پروازم، با تو اما می رسم به قله ی آوازم، اگه تا آخر این ترانه با من باشی، واسه تو سقفی از آهنگ با صدام می سازم، با یک چشمک دوباره منو زنده کن ستاره، نزار از نفس بیفتم تویی تنها راه چاره، آی ستاره آی ستاره بی تو شب نوری نداره، این ترانه تا همیشه تو رو یاد من میاره... تویی که عشقمو از نگاه من می خونی، تویی که تو تپش ترانه هام پنهونی، تویی که هم نفس همیشه ی آوازی، تویی که آخر قصه ی منو می دونی، اگه کوچه ی صدام یه کوچه ی باریکه، اگه خونه م بی چراغه چشم تو تاریکه، می دونم آخر قصه می رسی به داد من، لحظه ی یکی شدن تو آینه ها نزدیکه...