دنبالر در حالت آرشیو است. امکان ورود یا ارسال وجود ندارد. برای دریافت پشتیبان به backup.donbaler.net مراجعه کنید. تماس: [email protected]

نرسیده به درخت ، کوچه باغی است که از خواب خدا سبزتر است و در آن عشق به اندازه ی پرهای صداقت آبی است. می روی تا ته آن کوچه که از پشت بلوغ ، سر بدر می آرد ، پس به سمت گل تنهایی می پیچی ، دو قدم مانده به گل ، پای فواره ی جاوید اساطیر زمین می مانی و ترا ترسی شفاف فرا می گیرد. در صمیمیت سیال فضا ، خش خشی می شنوی ، کودکی می بینی رفته از کاج بلندی بالا ، جوجه بردارد از لانه نور و از او می پرسی خانه ی دوست کجاست...

1390/01/15 - 20:17 در سهراب سپهری
بدون دیدگاه

لایک

(1 کاربر)

پیگیری‌کنندگان دیدگاه

(مشاهده)