این منم پروردگار مهربانت. خالقت. اینک صدایم کن ... مرا. با قطره اشکی به پیش اور دو دست خالی خودرا ... با زبان بسته ات کاری ندارم ... لیک غوغای دل بشکسته ات را من شنیدم ... غریب این زمین خاکی ام ... آیا عزیزم حاجتی داری؟ ... بگو جز من کس دیگر نمیفهمد.... به نجوایی صدایم کن... بدان اغوش من باز است ... قسم بر عاشقان پاک با ایمان ... قسم بر اسبهای خسته در میدان ... تو را در بهترین اوقات اوردم ... قسم بر عصر روشن ، تکیه کن بر من ... قسم بر روز، هنگامی که عالم را بگیرد نور ... قسم بر اختران روشن اما دور، رهایت من نخواهم کرد ... برای درک اغوشم, شروع کن, یک قدم با تو تمام گامهای مانده اش با من ... تو بگشا گوش دل پروردگارت با تو میگوید ... ترا در بیکران دنیای تنهایان. رهایت من نخواهم کرد ((سهراب سپهری))