اخ که چقدر خوبه، قدم زدن با تو چه خوب و افتابيه، هواي من با تو تو کافه هاي شلوغ، گوش دادن به صدات چه لذتي داره... تو خلوت کوچه، گرفتن دستات، چه لذتي داره... بازم اجازه بده بهت سلام کنم،نگو باهام قهري، با اينکه ميدونم ؛ تو بي اجازه تري ، عاشق اين شهري! بازم اجازه بده بهت سلام کنم،نگو باهام قهري، با اينکه ميدونم ؛ تو بي اجازه تري ، عاشق اين شهري! تو غربت خونه، جز منه ديوونه کي غصه ي تو رو خرد؟ شباي تنهايي، بدون لالايي، چجوري خوابت برد؟! اخ که چه دلگيره هواي من بي تو، چقدر نفسگيره، قدم زدن بي تو تو خلوت کوچه گرفتن دستات، همش دروغه دروغه، چقدر ادامه بدم ، به گم شدن تو اين خيابوناي شلوغ! جز منه ديوونه ، کي وقتي حس ميکنه، که داره ميميره.. حتي واسه مردن، از توئه ديوونه، اجازه ميگيره! جز منه ديوونه ، کي وقتي حس ميکنه، که داره ميميره.. حتي واسه مردن، از توئه ديوونه، اجازه ميگيره! چراغاي رنگي، ادماي سنگي..سرفه و دلتنگي.. تو کافه ي خالي، يه استکان چايي..کنار تنهايي.. اون طرف ميزم، جات خاليه عزيزم!