نمیدانم عظمت این سه نقطه ها را درک میکنی یا نه! مفهوم غریبی دارند. شاید باور نکنی، ولی هر وقت سه نقطه میگذارم، حدیث هزار ساله ای را ناگفته میگذارم؛ و تو شاید فکر کنی این سه نقطه ها نماد عجز است. واژگانم گاه آنقدر زیاد است که جمله را به پوچی میکشاند، ولی هرجا سه نقطه میگذارم، یعنی نمیخواهم اسیر این پوچ های نامفهوم شوم. واژه در بند قلم است و در پیچ و خم ذهن آلوده می شود، ولی سه نقطه از ذهن و قلم آزاد است. به روح پیوند خورده است! گاهی هم سه نقطه میگذارم، تا تو را به دنیای خود دعوت کنم، و اگر خواستی به دنیای من بپیوندی، تو هم سه نقطه بگذار ...!