یاادته... توی اون یکی بود یکی نبود... من بودم...تو بودیو خدایی بود... ولی آخرش به جز همون خدا هیچکی نبود... یادته... ............زیر گنبد کبود... دو تا پروانه بودن... ولی راهشون با هم یکی نبود... سهم من از همه ی بود و نبود توچه بود... هر چه بود هیچ نبود... یا اگر بود به اندازه یک نقطه کور... هرگز اما نگشود... یکی بود یکی نبود... اول یه قصه بود... ولی آخرش دیگه قصه نبود... درد و غم بود و دیگه خنده نبود... نمیدونم ...کاش یکی به من بگه... به من بگه... پس خدا کجا بود که دیگه...هیچکی نبود... اون خدا دیگه کجا بودکه نبود.....