« قتل نفس زكيه » «نفس زکيّه» يعني، فرد بي گناه، پاک، کسي که قتلي انجام نداده است و جرمي ندارد. گويا در آستانه ظهور حضرت مهدي عليه السلام درگير و دار مبارزات زمينه ساز انقلاب مهدي عليه السلام، فردي پاکباخته و مخلص، در راه امام عليه السلام مي کوشد و مظلومانه به قتل مي رسد. اين رخداد عظيم، طبق بيان روايات بين رکن و مقام - در بهترين مکان هاي زمين - اتفاق مي افتد. فرد ياد شده از اولاد امام حسن مجتبي عليه السلام است که در روايات، گاهي از او به عنوان «نفس زکيّه» و «سيد حسني» ياد شده است.قتل نفس زکيّه، از نشانه هاي حتمي و متصل به ظهور است و هر چند در منابع اهل سنّت نامي از آن برده نشده، ولي در منابع شيعه، روايات آن فراوان و بلکه متواتر است.از اين رو، در اصل تحقق چنين حادثه اي - به عنوان علامت ظهور - شکي نيست؛ هر چند اثبات جزئيات آن و نيز زمان و مکان تحقق آن و ويژگي هاي مقتول، مشکل است.