یادم باشد که زیبایی های کوچک را دوست بدارم حتی اگر در میان زشتی های بزرگ باشند/ یادم باشد که دیگران را دوست بدارم آن گونه که هستند ، نه آن گونه که می خواهم باشند/ یادم باشد که هرگز خود را از دریچه نگاه دیگران ننگرم/ که من اگر خود با خویشتن آشتی نکنم هیچ شخصی نمی تواند مرا با خود آشتی دهد/ یادم باشد که خودم با خودم مهربان باشم/ چرا که شخصی که با خود مهربان نیست نمی تواند با دیگران مهربان باشد./ عمری با حسرت و اندوه زیستن نه برای خود فایده ای دارد و نه برای دیگران/ باید اوج گرفت تا بتوانیم آن چه را که آموخته ایم با دیگران نیز قسمت کنیم...