اگه به مردم این زمونه بگي به تازگي با يه دختري دوست شدم كه از صداي آبشار خوشش مياد و تن صداش آدم رو ياد موسيقي باد و رود مي اندازه و از نقاشي خوشش مياد و موسيقي آروم گوش مي كنه ،‌ با بي تفاوتي شونه هاشون رو بالا مي اندازند ولي اگه بگي يه دوست جديد پيدا كردم كه بيست و چهار سالشه و قدش يك و هفتاد و دو و شصت و سه كيلو وزنشه و حقوقش ماهي هفت ميليونه و دو تا ماشين داره،‌ بي درنگ ميگه: " واااااااااااااااااي عجب شانس بزرگی ........ آدمای این دوره اينطوريند ديگه . . همه چيز رو با قيمت و عدد و رقم مي شناسند و درك مي كنند ... دل چی میگه این وسط ؟؟؟؟؟ گور بابای دل .....