در بخشی از این یادداشت آمده است: هنوز ابهامات سفر صالحی به امارات، قطر، عمان و کویت برطرف نشده و معلوم نیست دقیقاً او چه گفته و شنیده است. در این مدت هیچ اعتراضی از وزارت خارجه نسبت به تلاش عربستان برای جلوگیری از روابط ایران و مصر صورت نگرفته و درباره‏ی مداخله سعودی‏ها در سوریه، حرکتی دیده نمی‏شود؛ جز این‏که بیانیه‏ی وزارت خارجه درباره‏ی حوادث سوریه، اسد را مکدر کرد، در حالی که سوریه نقطه‏ی واسط زنجیره‏ی مقاومت است و آمریکا، اسراییل و عربستان برای گسستن این زنجیره به سوریه هجمه می‏برند. آیا باعث تأسف نیست که در اوضاع کنونی منطقه، سیاست خارجی ما این‏قدر منفعل باشد؟!