دست نوشته ای درباره مگادث و متالیکا... ( مقاله کش رفته) >> دیدگاه>>

و دوران افولشون هم کمتر از متالیکا بوده،چون با آلبوم سال 2004 شون TSHF تونستن دوباره خودشون رو پیدا کنن،و بعدشم که 2 آلبوم که آخریش کاملا ما رو یاد دهه 90 مگادث میندازه...

اما یه نکته ی مهم اینجا باید ذکر بشه و اون نکته اینه که هیچ کدوم از این 2 تا بند دیگه به دوران اوج خودشون برنگشتند،و این میتونه دلایل مختلفی داشته باشه که در مبحث نمیگنجه...

و حالا بحث نوع موسیقی گروه ها که جنجالی ترین قسمت بحث همین جاست،اول از همه بگم که این تنها نظر شخصی منه پس ممکنه قبولش داشته باشید یا نداشته باشید،یه موقع نگید داری چرت میگیو از این صوبتا...

زمان حضور دیو در متالیکا کمتراز اونی هست که بخوام در موردش بحث کنم،اما در مورد اخراجش از متالیکا،به نظر من همون بهتر که اخراج شد...
دیو خیلی خوب ریف میزنه اما در نقطه مقابلش سولو زدنش زیاد خوب نیست،اگه با متالیکا میموند،باید سولو میزد،چون ریفها که کار جیمز بود(البته ریف هم میرسید بهش،اما نه به این صورت که در مگادث همه کارس)پس چه بهتر که اومد مگادث رو تاسیس کرد و به استعداد خودش در ریف زدن اهمیت داد،و البته این نظر منه،از نظر خودش که اگه تو متالیکا بود برا بهتر بود...

بعد از اخراج دیو،جیمز و لارس رفتن سراغ کرک همت، کار کرک با کار دیو قابل مقایسه نیست،به قول معروف کرک کجا و دیو کجا،این نکته هم همیشه دست آویز دیو بوده برای مسخره کردن کرک،اما خب بعدا ثابت شد که متالیکا به لید گیتاری مثل کرک احتیاج داشت،درسته که کرک سرعت دیو رو به هیچ عنوان نداره،اما تو تکنیک میشه یه جورایی کرک رو با دیو مقایسه کرد،به هر حال از شاگردای ساتریانی هست دیگه...

اما یه نکته هست اینجا و اون نکته اینه که دیو رو تو این مقایسه نمیشه با کرک تو یه رده قرار داد،چون موقعیتشون تو بندایی که کار میکنن فرق میکنه،اما تو همون سولوهایی هم که دیو میزنه،کاملا میشه فاصله رو بین این 2 نفر حس کرد...

دیو رو بیشتر باید با جیمز مقایسه کرد،از نظر من جفتشون هم ریتمهای قشنگی مینویسن،ریتمهای دیو بیشتر به ترش میخوره تا ریتمهای جیمز،از این نظر من دیو رو برتر میدونم...

در مورد لید گیتار هم خب من کریس پولند و جف یانگ رو تقریبا با کرک همرده میدونم،اما از لحاظ سرعت باز هم کرک به پای پولند و یانگ نمیرسه

در مورد مارتی فریدمن هم چیز زیادی نمیگم(چون همه چی معلومه) جز اینکه مارتی واقعا کرک رو میخوره هم از لحاظ سرعت هم از لحاظ تکنیک،این کاملا تو کارهای هر دو بند مشخصه،در مورد ال پیترلی و گلن دراور هم نظری ندارم،و کریس برودریک که به نظر من از لحاظ سرعت کرک کم میاره جلوش،اما خب تکنیک...

در مورد گیتار بیس،من فقط الفسون رو مقایسه میکنم،خداییش من کار کلیف رو در این مورد قبول دارم و اون رو انتخاب میکنم،اما بین جیسون و دیو واقعا انتخاب سخته،چون هر دوشون واقعا زیبا مینوازند،در مورد بیسیست جدید متالیکا هم نظری ندارم...

و میرسیم به بحث شیرین درام که دیگه معلومه دیگه لارس مرد بی پایان این عرصه هست،البته خب نیک منزا هم واقعا رویایی درام میزد تو مگادث،و همچنین شان دراور که خوب کار میکنه در مگادث...

در پایان میخوام این نکته رو عارض بشم خدمتتون که درسته این شاید یک نقد تخصصی نباشه،اما به عنوان نظر شخصی من میشه روش بحث کرد،انتقادها رو نسبت بهش بگین،تا روش بحث کنیم و به یه نتیجه درست برسیم،خیلی خلاصه گفتم این مطلب رو،همین مقدار کافیه...

چه گندی زدم پسر (ش. خنده)

نه اتفاقا خیلی هم عالی بود و حال کردم چون همشو خوندم. با اینکه از مگادث خوشم میاد ولی اصلا از کاری که dave کرد خوشم نیومد که نذاشت Warrel Dane بیاد تو گروهشون فقط به این خاطر که اون زمان از نظر dave کوچولو بود!!!!!!! ولی بعد warrel رفت و واسه ی خودش گرو زد به نام NEVERMORE!!!!!!!!!!!!