@چادر به سر خواهم رفت از اینجا / انجا که دیگر جز خیال تو/ چیزی نیست / و جز عشق تو، چاره ای / خواهم رفت از اینجا / انجا که دیگر برای پریدن ، پرنده هی نیست / وجز مرگ چاره ای / تو را می شناسم در اشکهایی که ریخته ام / که با عشق در وجودم ریشه کردی / و مرا در خود خشکاندی / تو ان رویایی هستس که سالها ارزوی تو را می کردم / و اکنون جز افسوس ، چیز دیگری نیست / تو ، ان لحظه ی اوج من هستی...که برای رسیدن به تو.... من باید فنا شوم .../ تو همانند کوه بزرگی هستی ... در درون قلب سیاه و تاریک من/ لحظه اتشفشان تو، هنگام مرگ من هست / تو ، مثل واژه ای هستی، که هرگز تورا نخواهم فهمید/ وبی هیچ ادعایی ، از تو خواهم گذشت /تو لحظه ی مرگ من هستی...ان لحظه که می شکنم ...ان زمان که می خشکم ... ان دم که می افتم ... ولی شکست من .. پیروزی توست....