آنچه می‌خوانید متن نامه‌هایی است که از زیر درحیاط یک واحد مسکونی خالی از سکنه، داخل حیاط انداخته شده‌اند: ===>>> دیدگاه

با سلام،امروز خواهر کوچکم به خاطر سرمای ناشی از روشن نبودن بخاری ناشی از قطع گاز ناشی از عدم پرداخت قبض گاز، مریض شد.
پدرم به من گفت: «ما که قبض پرداخت کردیم، چرا گازمان را قطع کرده‌اند. یک تلفن بزن ببین چه خبراست؟»
به شرکت گاز زنگ زدم، گفتند شماره قبضتان را بخوان، من هم شماره قبضی که پرداخت شده بود را خواندم. گفتند: «فردا می‌‌‌‌‌آییم آنجا!»
(یکم اسفند 89)


با سلام، امروز وقتی ماموران شرکت گاز آمدند، من توی کوچه بودم،‌پیش آنها رفتم و گفتم: «خانه ما بوده که گازش را قطع کرده‌اند.»
گفتند: «توی آدرسی که به ما دادند، ‌این خانه گازش قطع شده.»(منظورش خانه شما بود)
گفتم: «خودتان نگاه کنید،‌ آن خانه که گازش قطع نیست، خانه ما گازش قطع است.»
مامور گاز به همکارش گفت: «این بار هم خانم مظفری آدرس اشتباه داده است و بعد گاز ما را وصل کردند.»
(دوم اسفند 89)


با سلام، امروز پدرم گفت: «من به شرکت گاز زنگ زدم، گفتم قبض ما خیلی وقت است نیامده، ‌می‌ترسیم قطع کنید، لطفا رسیدگی کنید.»
وقتی شماره اشتراک را دادم گفت: «گاز شما که دو ماه است قطع است احتیاج به قبض ندارید. گازی که قطع است را مگر می‌شود دوباره قطع کرد!»
معلوم نیست که توی شرکت گاز چه خبر است؟!
در ضمن دیگر لازم نیست برای توپ دولایه به ما زنگ بزنید. ما امروز عیدی‌هایمان را جمع کردیم و یک توپ چهل تیکه خریدیم.
(دوم اردبیهشت 90)


با سلام، امروز طی شوت سرکشی که به توپ زدم، توپمان توی حیاط شما افتاد، لطفا با شماره زیر تماس بگیرید!(سوم اردیبهشت 90)