دست خودت نيست ، زن که باشي گاهي دوست داري تکيه بدهي ، پناه ببري ، ضعيف باشي دست ِ خودت نيست ، زن که باشي گهگهاه حريصانه بو ميکني دستهايت را..شايد عطر ِ تلخ و گس ِ مردانه اش لا به لاي انگشتانت باقي مانده باشد ! دست خودت نيست ، زن که باشي گاهي رهايش مي کني و پشت ِ سرش آب مي ريزي و قناعت مي کني به روياي حضورش به اين اميد که او خوشبخت باشد دست ِخودت نيست ، زن که باشي همه ي ديوانگي هاي عالم را بلدي من زنـــــــــم نگاه به صـــــــدا و بدن ظريفــــم نکن اگــــــــــر بخواهم تمـــــــام هويت مردانه ات را به آتش خواهم کشــــــــــــيد ...