يک شبی مجنون نمازش را شکست بــی وضــــو در کوچـــه لیلا نشســـت عشق آن شب مست مستش کرده بود فــــارغ از جـــام الــستــش کــــرده بــــود ســجـده ای زد بـــر لــــب درگــاه او پــــُر ز لـــیلــا شـــــد دل پـــــر آه او گـــفت یا رب از چه خوارم کرده ای بــــر صلیب عـــشق دارم کرده ای جـــــام لیلا را به دسـتـم داده ای وندر این بازی شــکستم داده ای نشتر عشقش به جانم می زنی دردم از لیـلاســـــت آنم می زنی خسته ام زین عشق، دل خونم نکن من کـــه مجنونم تو مــــجنونم نــکن مــــرد ایــــن بـــازیــچـه دیگر نیستم این تو و لـــیلای تو... مــــن نیستم گــــفت ای دیــوانه لــیلایــــــت