گــــفت ای دیــوانه لــیلایــــــت منم در رگ پنهان و پـــیــدایـــت منـــــم ســــالها بــــا جــــور لیلا ســـاختی من کنارت بـــــودم و نـــشناخـــتی عــشق لــــیلا در دلـــت انـــداختم صد قمــــار عشق یکجا بـــاخـــتم کـــــردمـــت آواره صــــحرا نـــــشد گفتم عاقل می شوی اما نــشد سوختم در حسرت یک یـا ربــت غیر لیلا بــــــر نــــیــامد از لــبت روز و شب او را صـــدا کردی ولی دیدم امشب با مـنی گفتم بلی مطمئن بودم به من سر می زنی در حــــــریم خانه ام در می زنی حــــال این لیلا که خوارت کرده بود درس عشقش بی قرارت کرده بود مرد راهش بـــاش تا شاهت کنم صد چو لیلا کشته در راهت کنم