در حديث است که حضرت موسي(ع) در مناجات کوه طور، عرض کرد: « يا اله العالمين » (اي خداي جهانيان)، جواب شنيد: « لبيک » سپس عرض کرد: « يا اله المحسنين » (اي خداي نيکو کاران)، جواب شنيد: « لبيک » سپس عرض کرد: « يا اله المطيعين » (اي خداي اطاعت کنندگان)، جواب شنيد: « لبيک » سپس عرض کرد: « يا اله العاصين » (اي خداي گنهکاران)، جواب شنيد: « لبيک،لبيک،لبيک ». حضرت موسي (ع) تعجب کرد و عرض کرد:خدايا،تو را خداي جهانيان،خداي نيکوکاران،خداي اطاعت کنندگان خواندم يک بار فرمودي « لبيک » ولي تو را خداي گنهکاران خواندم سه بار «لبيک» فرمودي،حکمتش چيست؟ جواب آمد: مطيعان به اطاعت خود، نيکوکاران به نيکوکاري خود، و عارفان به معرفت خود اعتماد دارند، گنهکاران که جز به فضل من پناهي ندارند اگراز درگاه من نا اميد گردند به درگاه چه کسي پناهنده مي شوند؟( ويژه ي گناهكاران)