مرگ باورهاي خوبم را ببين گريه هاي بي غروبم را ببين شانه هايم زير بار غم شکست شاخه هاي سبز اميدم شکست عشق ما در شيشه فرهاد بود عشق شيرين ريشه اش در باد بود هيچ کس حرف صداقت را نزد هيچ کس دل را بر اين دريا نزد يک نفر امروز در چشمم شکست يک نفر بار سفر بست و گسست يک نفر با خاطراتم دور شد يک نفر با قصه ها محشور شد زندگي با آدماش براي من يه قصه بود توي اين قصه کسي باکسي آشنانبود همه خنجرتوي دست وخنده روي لبشون توي شب صدايي جز گريه ي بي صدانبود نميخوام مث همه گريه کنم ديگه گريه دلو وا نميکنه غصه هاي پشت اين پنجره ها غمو از دلم جدانميکنه