كمي روي تخت وول خورد . ديگر خوابش نمي آمد . به پهلو چرخيد ، چشمش به چشمان او افتاد . خميازه اي كشيد. لبخندي زد ، چشمانش را بست و او را در آغوش كشيد . بوسه اي از لبان خندانش گرفت و گفت :«سلام صبح بخير عزيزم .خوب خوابيدي ؟!بازم خواب ديدم يه خواب بد. تو قول دادي تركم نكني . قول دادي هميشه براي من زندگي كني و تنها عشقت من باشم درسته؟... اي كاش مي شد كه تمام اين قولها را مي نوشتي .» او را از آغوشش جدا كرد و باز به چشمان او که هنوز برق خود را داشت خیره ماند. لبان او به خنده باز بود و در سكوت به او نگاه مي كرد . چرخ ديگري زد و به پهلوي چپ چرخيد . سكوت اتاق آزارش داد . برخاست و نشست . نگاهي به او انداخت . موهاي پريشانش را با دست جمع كرد وبا گيره اي بست.از روي تخت برخاست و به پايين آمد . نگاه دوباره اي به او انداخت. لبخندش دلش را به لرزه انداخت ،به سمتش آمد.قطره ي اشكي را كه از چشمش سرازير شده بود ،به آرامي ، با نوك انگشت پاك كرد.او را در آغوش كشيد و لبانش را بر لبش گذاشت و بوسيد. به آرامي قاب عكس را روي ميز گذاشت و به آن خيره شد . بخار بوسه اش هنوز بر لبان او ميرقصيد