کسی که سخنانش نه راست است و نه دروغ ، فیلسوف است. . کسی که راست و دروغ برای او یکی است متملق و چاپلوس است. . کسی که پول میگیرد تا دروغ بگوید دلال است. . کسی که دروغ می گوید تا پول بگیرد گداست. . کسی که پول می گیرد تا راست و دروغ را تشخیص دهد قاضی است. . کسی که پول می گیرد تا راست را دروغ و دروغ را راست جلوه دهد وکیل است. . کسی که جز راست چیزی نمی گوید بچه است. . کسی که به خودش هم دروغ می گوید متکبر و خود پسند است. . کسی که دروغ خودش را باور می کند ابله است. . کسی که سخنان دروغش شیرین است شاعر است. . کسی که علی رغم میل باطنی خود دروغ می گوید زن و شوهر است. . کسی که اصلا دروغ نمی گوید مرده است. . کسی که دروغ می گوید و قسم هم می خورد بازاری است. . کسی که دروغ می گوید و خودش هم نمی فهمد پر حرف است. . کسی که مردم سخنان دروغ او را راست می پندارند سیاستمدار است. . کسی که مردم سخنان راست او را دروغ می پندارند و به او می خندند دیوانه است.