پروردگارا نام تو مرا از فرش به عرش ميخواند و تن خاکيم را به نور مينوازد. نام تو مرا از خاک به پاک ميرساند و روح خسته ام را به ستايش مينوازد. خداي من هر تکراري از ازل مرا گريزان ميسازد الا نام تو که تا ابد روحم را پريشان ميسازد. نواي الله اکبرت تمام مخلوقات را مست وخروش و ولوله اي ديگر در من ميسازد. در شگفتم در شگفتم که چرا جز ياد و ذکر تو هيچ مرهمي به زخم هايم تسلي بخش نيست... خدايا ميخواهم نام هايت را يک به يک از بر کنم اما هر چه ميشمارم به پايان نميرسد تا سرمشق هاي عشق را از سر کنم.
1390/05/07 - 19:49 در
خدای ِ دنیای ِ خودم