« تو را من چشم در راهم » نه مثل شعر نیمایی شباهنگام و در ماتم ، میان خواب رؤیایی ...(ادامه در دیدگاه)

« تو را من چشم در راهم » نه مثل شعر نیمایی
شباهنگام و در ماتم ، میان خواب رؤیایی

نه در شاخ تلاجنها ، نه در یك سایه سنگین
نه با یك قلب افسرده ، به زیر چرخ مینایی

تو را من چشم در راهم ، سحر پهلوی نیلوفر
كنار بَستر شب‌بو ، تو هم از شرق می‌آیی

همیشه با خودم هستی ، میان چشم و در سینه
تو را هر لحظه می‌فهمم ، تو یك احساس زیبایی

« عزیزم کاسه ی چشمم ، سرایت »، وای كم گفتم
تمام هستی ام از تو ، شما یك قسمت از مایی

میان چشم پر اشكم ، تو غَرقم كردی و رفتی
ولی من زندگی كردم ، در آن چشم اَهورایی

دلم می‌خواهد از راهی كه رفتی باز برگردی
نه صبر و طاقتی مانده ، نه امیدی به فردایی

فقط این بار می‌پرسم ، جوابش را نمی‌دانم
« تو را من چشم در راهم » ، چرا آخر نمی آیی