«دلم گرفته برايت »

به سینه ی می زندم سر،دلي كه كرده هوايت

دلي كه كرده هواي كرشمه هاي صدايت



نه يوسفم،نه سياوش،به نفس كشتن و پرهيز

كه اورد دلم اي دوست!تاب وسوسه هايت



تو را ز جر گه ي انبوه خاطرا ت قديمي

برون كشيده ام و دل نهاده ام به صفايت



تو سخت و دير به دست امدي مرا و عجب نيست

نمي كنم اگر اي دوست!سهل و ساده رهايت



گره به کار من افتاده است از غم غربت

كجاست چابكي دست هاي عقده گشايت؟



به كبر شعر مبينم كه تكيه داده به افلاك

به خاكساري دل بين كه اوفتاده به پايت



«دلم گرفته برايت » زبان ساده ي عشق ست

سليس و ساده بگويم: «دلم گرفته برايت »