همسفر تنها نرو

عزیززززززم
این شعرو خیلی دوست دارم ...

همسفر تنها نرو بزار تا با هم بریم
سرنوشتمون یکی هر دومون مسافریم
تازه از راه رسیدم هنوزم خسته ی راه
همسفر تنها نرو بزار تا منم بیام
سخت دل کند از این شهرو دلبستگی هام
موندن از خونه جدا با همه خستگی هام
جون به لبهام رسیده تا به کی دربه دری
گرد غربت رو تنم که بازم باید بریم
بزار تا خستگی از این تن خسته بره
سخته دلبستگی از شهر دلبسته بره
اگه بزاری بیام من میشم سنگ صبور
گوش به قصه هات میدم شهر غربت راه دور

مخصوصا اینجاش

جون به لبهام رسیده تا به کی دربه دری
گرد غربت رو تنم که بازم باید بریم

عزیزم