وای عجب شهری، عجب آدم کشی پـَـَـ نــه پـَـَــــ ماییم و صدها دلخوشی پســرانش جملگی فاســد شدند.... پـَـَـ نــه پـَـَــــ در راه حق وارد شدند... ...... دختــران اینجا دمـا دم عاشـــق انــــد پـَـَـ نــه پـَـَــ در پی درس و کوشش اند پــهلوانــان وطــن را می کــُـشنــد... پـَـَـ نــه پـَـَــــ حلوا و حلوا می کننـد... مجرم و دزد و فــــراری گشتــه ایـــم.. پـَـَـ نــه پـَـَــــ با حوریان بنشسته ایم.. سهم معشوقــانِ اینجـا شد اسیــــد.. پـَـَـ نــه پـَـَــــ شهزاده با اَسبش رسید..
1390/05/27 - 21:46 در
پَ نه پَ