خونه مون عیدا پر مهمونه میرن مهمونا از اونا فقط آشغالاشون به جا می مونه کجاست اون کیوی ؟ چی شد نارنگی؟ کجا رفت اون موز؟ خدا میدونه! جعبه خالی شیرینی هنوز گوشه طاقچه پیش گلدونه عطرش پیچیده تا آشپز خونه شیرینیش کجاست ؟ خدا میدونه می رن مهمونا از اونا فقط جعبه ی خالی به جا می مونه از بس خونه رو به هم می ریزن آدم مثل خر تو گل می مونه!! یکی نیست بگه خداوکیلی جای پوست پسته تو قندونه قند نصفه ی عمو جون هنوز خیس و لهیده ته فنجونه حالا خداییش قندش مهم نیست کنار اون قند نصف دندونه! می رن مهمونا از اونا فقط نصفه ی دندون به جا میمونه پسته ی خندون ، بادوم شیرین فندق درباز مال مهمونه پرسید زیر لب یکی با حسرت که از این آجیل ، به غیر تخمه واسه ما بعدها چی چی میمونه!