با مداد رنگی هایم یاده خوبه آمدنت رو نقاشی کردم و جاده سفیده رفتنت رو خط خطی ، کسی نیست که زندگی رو برایم دیکته کند ، غلط هایم رو بگیرد ، و مجبورم کند از روزهای سخت اشتباهم ۱۰ بار بنویسم ، جغرافیای بودنه تو مرز دریا رو فرا گرفته ، آنجا که تویی ماهی ها هم نمی توانند بیاین تا چه رسد به من ! تاریخ نشان میدهد تا قبل از اینکه به یادت بیاورم نبودی ! هرگاه خواستم بنویسم نوکه مدادم می شکست ! و حالا گاه و بیگاه با کوچکترین یادی از تو قلبم میشکند ! بیا لحظه هایم را قسم بده تا بدونی در نبودنت چه کشیدم ! میخوام بدونی تا ابد دوستت دارم .