همیشه دوست داشتم ازاد و رها باشم الانم هستم نه که نیستم ولی بعضی مواقع در دنیای واقعی بابا مامانا این ازادی رو ازم میگیرن و در دنیای مجازی هم دوستانم

خیالی نیست حامی جان

آخه گلم ما پدر و مادر ها تمرين آزادي نكرده ايم و يا اگر كرديم ديگه يادمان رفته روزگاري بودكه از اسارت رنج مي برديم

اره انوشه جان ولی فکر نکنم نیاز به تمرین داشته باشه ... نمی دونم من همیشه نمیدونم

منم محدودیت زیاد دیدم
اما مخصوصا اونایی که از جانب پدر و مادر بوده و اونایی که از جانب دین بوده همش بنفعم بوده
و نفعشو حالا که کمی از اون زمان رد شدم حس میکنم و هرچی بیشتر ازش دور میشم بیشتر جلوه میکنه
هر محدودیتی بد نیست
گاهی اوقات در قبالش امتیازی نصیبت میشه که ارزش آن در قبال فرصتی که ازش گذشتی هیچه
این کار واسه کسی که محدودتم میکنه آسون نیست،چه بسا سختم هست
اما چون تهشو دیده وتکراری میدونه ........

اره می دونم چی میگی حرف دلمو زدی همیشه از خدامیگم یا دوستم داری یا داری ازم انتقام میگیری به خاطر بعضی اتفاقهایی که در زندگیم می افته

محدوديت ابزار اعمال قدرت است حامي جان ما مثلا بزرگتر ها از خودمان و تربيت كردن هاي مان ميترسيم كه محدوديت اعمال ميكنيم واگر نه اگرصادقانه اهل درد دل باشيم وفرزندانمان را بچه فرض نكنيم نيازي به اغمال محدوديت نيست

خدا انتقام نمیگیره...........
اگه کمی هم سخت بگیره بهت مثه اینه که یه مامان بچه ایو که دستش ازش جدا شده رو اخمش کنه طوری که حتی گریش دراد
اما از ته دل عاشقته(خدایا دوست دارم،خیلی خوبی)