دخــتری هستم به سن بیست و سـه  ——  فـارغ از تحصیل و درس و مدرسهمدرک لیـسانس دارم در زبـان  ——  دارم از خود خـانه و ملک و مکان مرغم و خواهم ز بهر خود خروس —— مـانـده ام در حـسرت تـاج عــروس مبل و اسباب و لوازم حاضـرهـست —— ماکرو ویو و چای ساز تا فرش و تخت هست موجود و جهازم کـامل است —— پــول نـقـد و زانـتـیا هم شامل است کـاش جـای این همه پـول و طـلا —— تـور میـشـد شـوهـری در عـشـق ما هرچه خواهـم هست و تـنها شوی نیست —— بر سـرم گـیـسـو و زلف و موی نیست گـیـسـوان را من تراشـیـدم ز بـن —— تا بیـارد بهـر بخــت من شگـون گـیـسـوانـم در بلـنـدی بود تا زیـر کـمـر —— آبـشاری لـخت و صـاف از فرق سر دافم و بـی اِ ف دمـادم چون قـطار —— مانده ام در حسرت یک خواستـگار ترسم از بی شـوهـری گـردم تـلـف —— بر دهـانـم آید از انـدوه کـف آن همه آرایـش و رنگ و لعـاب —— زلفِ مـشـکی یا بلـونـد چون جـوی آب بی اثر بودش برای دلـبـری —— می زدم این سوی و آن سو هر دری هیچ کس من را برای مــن نخواست —— طـرز فـکر و شـخـص ِمن ارزش نداشت لـی