روزه گرفتی که بدونی همین گوشه کنارای شهر خیلی از مردم سال های ساله روزه فقر و تنگدستی میگیرن ، روزه گرفتی که وقتی شکمت سیره بی خیال از کنار واقعیت های تهی جامعه رد نشی ؛ و اما روزه نگرفتی که وقتی گشنگی روت فشار میاره و اعصابتو به هم میریزه سر زن و بچت خالی کنی ، روزه نگرفتی که صبح شکمو پر کنی تا شب معده مثل کارخونه ذوب آهن کار کنه ، روزه نگرفتی که وقتی تشنت میشه خون مردم رو بکنی تو شیشه واسه افطار ؛ روزه گرفتی که بدونی درد کارتن خوابی یعنی چی ، شب که میشه با شرمندگی و دست خالی پیش زن و بچه رفتن یعنی چی ؛ راستی عدیت مبارک برادر ، عبادت قبول خواهرم اما ، سعی کن نماز روزت پیش خانوادت و جامعه قبول باشه نه پیش خدا ... ( وجدان آدم تنها چیزیه که وقتی بیداره می تونه آسوده باشه ، وگرنه همه ما وقتی خوابیم معمولا آسوده ایم ) .