دلت که شکست تازه حضور خدا در تو آغار می شود ... دلت را آب و جارو می کند... در حالی که تو از او گله داری .... تکه تکه اش را با حوصله کنار هم می چیند.... اما تو همه نداشته هایت را به گردنش می اندازی !  متهمش می کنی به سنگدلی  به رنجاندن آدمها  به اینکه انگار نمی شنود صدایت را . و او چه صبورانه چینی دلت را بند می زند . . . ! خودش می آید جای همه چیز و همه کس را می گیرد . . . چه آرامشی دارد دل شکسته ای که همصحبتش خداست .!!! دنیایت زیبا می شود  ( یادش که می کنی قلبت آرام می گیرد . ! ) حال به راستی  باید از او که دلت را شکسته گله کرد یا تشکر ؟؟