دنبالر در حالت آرشیو است. امکان ورود یا ارسال وجود ندارد. برای دریافت پشتیبان به backup.donbaler.net مراجعه کنید. تماس: [email protected]

آدمك ابرها سياهند آدمها چه بي پناهند همشون مثل مسافر توي نيمه هاي راهند لبا بسته ، چشا گريون همه جا رنگ زمستون تا دلت بخواد پرنده همه زخمي، همه بي جون شبهامون يه تخته سنگه آسمون كبودي رنگه مي دوني فاصله نيست توي سينه دل تنگه يه طرف راه بسته يه طرف بغض شكسته توي كوچه ها خزيدن با پاي زخمي و خسته آدمك فايده نداره پشت در بگن بهاره وقتي پروانه روي گلها حس پر زدن نداره توي اين همه هياهو

1390/07/05 - 02:22
بدون دیدگاه

پیگیری‌کنندگان دیدگاه

(مشاهده)