آنانی كه وقتی هستند نیستند ، وقتی نیستند هستند . شگفت آور ترین آدم ها در زمان بودنشان چنان قدرتمند و با شكوه اند كه ما نمی توانیم حضورشان را دریابیم ، اما وقتی كه از پیش ما میروند نرم نرم ، آهسته آهسته درك می كنیم . باز می شناسیم . می فهمیم كه آنها چه بودند . چه می گفتند و چه می خواستند . ما همیشه عاشق این آدم ها هستیم . هزار حرف برایشان داریم . اما وقتی در برابرشان قرار می گیریم قفل بر زبانمان می زنند . اختیار از ما سلب می شود . سكوت می كنیم و غرقه در حضور آنها مست می شویم . و درست در زمانی كه می روند یادمان می آید كه چه حرف ها داشتیم و نگفتیم . شاید تعداد این ها در زندگی هر كدام از ما به تعداد انگشتان دست هم نرسد .