آه از این لذت ها و لطف ها که مردم بی چشم و دل را از دیدن و سنجیدن باز داشته و بر چهره ی حقایق پرده ی مستی و مستوری افکنده است . حظی که شهوت پرستان از متاع دنیا میبرند آنچنان نماید که کودک نابخردی به گیاهی کوچک وفرسوده دل بندد و از رنگ پریده وروی خزان دیده اش لذت برد. این زهر قاتل است . این آتش سوزان واقعی جان گزای است . بر حذر باشید که به جای مهر گیاه این نوش زهر آلود را به کام مکشید و نادیده نعمتی از نوو .به لهیب طغیان کردهی این جهنم تسلیم مشوید آنکه شیرین کاشت هرگز تلخ نخواهد دروید و آن نیکو کار که نیکویی به کار برد هرگز بدی نخواهد دید کلام مولا علی(نهج البلاغه .بخش چهارم)