بخواب گل شکستنی که شب داره سر میرسه

بخواب گل شکستنی که شب داره سر میرسه

مهلت عاشقی هامون داره به اخر میرسه

نگاه نکن به آسمون خورشید خانوم رفته دیگه

اینجا کسی از قدیما قصه و شعری نمیگه

بخواب قشنگ و موندنی که دنیا دیدن نداره

گلای خشک کاغذی که دیگه چیدن نداره

ضریح عشقمون دیگه هیچی کبوتر نداره

شب میره اما تو کوچه تاریکیشو جا میذاره

از خواب نمیپره کسی وقتی که برگا میریزن

شقایقای بی پناه اسیر دست پاییزن

مرز و حصار انتظار گم تو غبار جاده هاست

تو این هجوم بی کسی پروانه بودن اشتباست

همدم غصه های تو زخمی بغض خاطرست

اما هنوزم غروبا عاشقی پشت پنجرست

همش غم و همش غروب یه غنچه و صد تا خزون

دلم میگیره واسه غربت پاک باغچمون

بخواب اصالت سحر که دیگه تو دنیای ما

چراغی روشن نمیشه به دست سرد ادما