عشق خدا داده عجب عشقی خدا داده که او قدری به ما داده همان زره ، چو دیوانه بسی دل گشته مستانه ز عشق شیرین خندانه چه عشقی , شمع وپروانه خداوند، آن نورجاودانه جهانت هویدا با همه عشقه می و ساقی همان نام حقه نخستین نعره مستانه پوشیده ازصد جامه مستی بر لب پیمانه واژگون عشق مستانه ببین عشقت چه ها کرده زاهد گشته پاره پاره تسبیح گوید به صد دانه مجنون صحرا گرد دیوانه عشق و عاشق هست یکدانه دل پر از عشق خدا گشته مرا حق از می عشق آفریده‌ وزعشق خدا مستم چو یک باده عشق مانند شفیع مشفقه عشق جوشد همچو آب چشمه زلال و پاک گردد او روانه اندیشه عشق گشت افسانه در این دنیای فرزانه ز عشق عاشق درویش میخانه که عشق ترا بر همگان برگزیده عشق به خدا، همیشه خوش و تازه جهان را دلگشا وجود عشقه در عشق خدا، عالم چو بهشته حمد و ثنای خدای عالم ذکرعشقه نورحق شمع‌ عشق افروخته لطفت خدایی ، هویدای عشقه هیزم عشق خدا، همین جسمه درون باغ عشق، عشق الله که میوه اش ، اشک راه عادل به عشقش شد خدا داده عاشق خدا محمد حسین عادلی