تو را از دست دادم من و تو هرگز نفهمیدی چه حس التماسیرا در نگاهم بارور کردی و توهرگز نفهمیدی چه قلب ساده ای پشت غرور چشمهایمن نفس می زد دلت هم پی نخواهد برد دل بیچاره ام هر شب به یاد، یاد شیرینت کنار اشک می خوابد مرا از یاد بردی تو... مرا ازیاد بردیتو بدون اینکهدریابی،غرورم سایبانی از نجابت داشت و تو هرگز ندانستی دلم،گنجینه زخم است من از چنگال این زخم مقدس سخت می ترسم و تو هرگز نفهمیدی... و تو هرگزنفهمیدی،چه ذوقی داشت هربار سلامت راشنیدن تو را از دست دادم من و توهرگزنفهمیدی کسی تا آخر عمرش برایت .......... نگار