از زنده ياد حسين پناهي پس اين ها همه، اسمش زندگي است دلتنگي ها، دل خوشي ها، ...ثانيه ها، دقيقه ها... حتي اگر تعدادشان به دو برابر آن رقمي كه برايت نوشته ام برسد ما زنده ايم چون بيداريم ما زنده ايم چون مي خوابيم و رستگار و سعادتمنديم زيرا هنوز بر گستره ويرانه هاي وجودمان پانشيني براي گنجشك عشق باقي گذاشته ايم خوشبختيم زيرا هنوز صبح هامان آذين ملكوتي بانگ خروس هاست سرو ها مبلّغين بي منت سر سبزي اند و شقايق ها پيام آوران آيه هاي سرخ عطر و آتش؛ برغنچه هاي پياز ترانه هاي طراوتند و فكر کن... واقعا فكر كن كه چه هولناك مي شد، اگر از ميان آواها بانگ خروس و پارس سگ را بر مي داشتند و همين طور ريگ ها و ماه و منظومه ها را ما نيز بايد دوست بداريم ... آري بايد.... زيرا دوست داشتن بال روح ماست