خدایا کجایی؟ نمی دانم بر کدامین درد بگریم. بر درد 1400 ساله حسین که در سینه دارم بر دردی که دیروز بر شهر و مردمم گذشت آه خدایا چگونه فراموش کنم کز کردن کودکی در دامان مادر را و بغض و اشک و آه پیرزنی را که نه این بار در غم حسین ع بلکه در غم فرزندان این مرزو بوم گریست خاطرات گذشته را در پیچ شمیران مرور کردم فریادهای مجاهد نستوه طالقانی را تکیه های سر پیچ تا مسجد امام حسن ع را شب عاشورا اشک ریختیم و حسین را شفیع قرار دادیم اما چه شد که صبحگاهان به یکباره همه چیز بهم خورد خدایا تو بودی؟ حسین جان تو بودی؟ آیا تو هم بر این مظلومیت گریستی؟ راستی مقصر کیست؟