آنگاه که سایه ظلمت بر پهن دشت گیتی سنگینی می نماید و سکوت و ارامش در میان جنگلی انبوه و در تاریکترین اعماق با صدایی نااشنا به یکباره شکسته می شود انگاه که سرخی خورشید رو به زوال می گراید و پهن دشت گیتی را غباری سخت در اغوش می گیرد و در ان هنگام که ناله جغدان جایگزین چهچهه پرستوها می گردد و جویبارها از حرکت می ایستند و درختان سرو به خاموشی می گرایند و دیو اهریمن در جستجوی شکار در میان سکوت پرده ها را بالا می زند و انگاه که دایره عمر با اخرین پیچش پرگار به انتهای خود می رسد و در این انتها دشتها چون نقطه ای و انبوه انسان ها چون ذره ای و گهواره هستی در تلاطم اقیانوس بی کران هر لحظه در پیچ و تاب صخره ای خود را به فنا نزدیک می بیند انگاه تو را می یابم.