بیا برای بازگشت راهی هست دلم هنوز هم تو را تا بی کرانه ، اوج آسمان ها و همیشه ی خدا دوست می دارد . به بهانه های واهی عادت کرده ای و مرا تا مرز نیستی می کشانی . ترس همیشه در من بود . . . ترس همیشه با من است . ( روزی می آید که نباشی و تنهایم بگذاری . . . ) . آشفته می شوم و به پایان می رسم به یاد داری که همیشه از سکوت ، تنهایی ، تاریکی و کوجه حرف می زدم ؟ این درد مرا مچاله می کرد که روزی را بی نگاه تو آغاز کنم . لبخند ها و گریه ها ، قهرها و کنایه هایت را دوست می دارم . بیا و مثل گذشته با من باش . دوباره به من لبخند بزن و با من گریه کن ، هنوز هم برای بازگشت راهی هست . من عاشقانه ترین نگاهم را برای تو کنار گذاشته ام