هفتم آبان ، تولد كوروش كبير ، اين روز بزرگ مبارك

منشور حقوق بشر كوروش بزرگ

استوانه كوروش بزرگ، يك استوانه سفالين پخته شده‌است كه در آن كوروش بزرگ رفتار خود را با اهالي بابل، پس از پيروزي شرح داده‌است.نيمه نخست اين لوح از زبان رويدادنگاران بابلي و نيمه پاياني آن سخنان و دستورهاي كورش به زبان و خط ميخي اكدي (بابلي نو) نوشته شده‌است.اين منشور، كه بيش از 25 قرن قبل از تصويب اعلاميه حقوق بشر از سوي مردمان ايران زمين و از زبان كورش بزرگ به جهانيان هديه شد، در سال1350/1971از سوي سازمان ملل متحد به عنوان اولين اعلاميه حقوق بشر جهان شناخته شد و نام سرزمين ايران را به عنوان اولين سرزميني كه صداي حقوق بشر از آن برخاست در جهان ثبت كرد. اين استوانه در سال 1258 خورشيدي/ 1879 ميلادي در نيايشگاه اِسَگيله (معبد مردوك، خداي بزرگ بابلي) در شهر بابل باستاني پيدا شده و در موزه بريتانيا در شهر لندن نگهداري مي‌شود. ايرانيان اين منشور را از نشانه‌هاي روحيه بردباري در فرهنگ ايراني مي‌دانند. اين سند به عنوان "نخستين منشور حقوق بشر" شناخته شده، و به سال 1971 ميلادي، سازمان ملل آن را به بسياري از زبان‌هاي رسمي منتشر كرد. نمونه بدلي اين استوانه، در مقر اصلي سازمان ملل، در شهر نيويورك نگهداري مي‌شود. اين منشور در شهريور ماه سال 1389 طي مراسمي رسمي از طرف موزه بريتانيا به ايران قرض داده شد، كه آن را براي بازديد عموم در موزه ايران باستان در معرض نمايش قرار دادند و در تاريخ 27 فروردين سال 1390 به لندن بازگردانده شد.

نكات مطرح در آن عبارت اند از: از بين بردن تبعيضات نژادي و ملي، آزادي انتخاب محل اقامت، برهم زدن برده داري، آزادي دين و مذهب و تلاش براي صلح پايدار ميان ملت‌هاست.