اگر درونم را بشکافی جز غم نیست غم نبودن تو ,تو که دیگر برای من نیستی ومن هر لحظه حس بودنت را میکنم کاش در ان لحظه قلبم تسلیم میشد ومن به سوی تو میامدم واز نگاهت لذت میبردم کاش نبودنت را چاره ای بود کاش هرگز احساس لطیفت را درک نمیکردم واین چنین گرفتار وجودت نمیشدم در این میان تو نیز چاره ای بیاندیش ومرا در این سردرگمی رها مکن میدانم تو نیز آواره ی احساسی و چاره ای جز فراق نداری کاش به تو نیاندیشم از این پس وهوای تو مرا رها کند دلم را به چه خوش کنم تا دوباره سراغ تو نیاید وبیش از این بیتابم نکند... تو بگو چاره ای این درد چیست؟ تنها پناهم خدا ست.