دلگیر نشو از من ... از همان عاشق کوچکی که روزی تنها دلخوشی اش خنده های تو بود و حالا دلخوشی هایش را خنده های گاه و بی گاه دلش معنا می کند... نگو بد می کنم ... نگو تا از بدی ها هیچ نگویم. گاهی میان تکرار آمد و شد هایی به رنگ عادت بی تاب می شوم برای پیدا کردنت.. تویی که روزهاست برابر اصل شده ای انگار! آمدم ..نوشتم.. خواندی.. از گاه به گاه لحظه هایی گفتم که می دانستی و از بی گاه خواستنهایی گفتم که نمی دانستی.. فقط قبل از آخرین کلام حرفی مانده برای پرسیدن...جوابش به وسعت همین گفته ها ست و عمق اش به حد همین نگفته ها... پرسیدم .........؟ جوابش با تو....